نظام مالیاتی ایران؛ ظلم مضاعف به مزد و حقوق بگیران کشور!

دولتی که با تزویر و نیرنگ به نام خدمت به اقشار محروم و مستضعف یه میدان آمده به اعتراف صریح مسوولان خودش از دارندگان درآمدهای بیشتر مالیات کمتر می گیرد و در عوض از حقوق بگیران که بخش مهمی از آنها با فقر و فلاکت دست و پنجه نرم می کنند سالهاست مالبات بیشتر می گیرد. این ظلم و بی عدالتی عریان  و مضاعف است که نظام مالیاتی بر جامعه ما تحمیل کرده است. دولت نه تنها سالهاست کارگران و زحمتکشان را به نام مالیات دوشیده و در عوض صاحبان ثروت ها و دارایی های بیشتر را از پرداخت مالیات معاف کرده که حتی در زمینه قدرت چانه زنی آنها نیز آشکارا تبعیض آمیز رفتار کرده است.

وبلاگ رادیو راه کارگر: همه محاکمات بیدادگاههای رژیم اسلامی، همه احکامی که پی در پی از سوی آنها صادر می شود، طرح های سرکوبگرانه ای نظیر حجاب و عفاف؛ ارتقای امنیت اجتماعی؛ اخلاقی و نظایر آنها همه و همه نمونه های صریح و انکارناپذیر ظلم و سرکوب و بی عدالتی روزمره در جامعه ما هستند. این دسته از بی عدالتی ها را می توان بی عدالتی آشکار نامید. اما بی عدالتی هایی هم هست که از عموم پنهان است و غالبا در لایه های درونی باقی می ماند و فقط بر بستر حوادث وقتی پشت صحنه ها آشکار می شوند به سطح کشیده می شود و منظره ای شنیع از موجودیت کریه استبداد مذهبی و ساختار فرماندهی فاشیستی و بشدت آمرانه و مشارکت ستیز آن را در جامعه ما برملا می کند. نگاه به حوادث  و بویژه خوانش حد فاصل های آن  از این منظر هم اهمیت دارد.  رسانه ای شدن میزان مالیات مربوط به بخش ها و لایه های  مختلف جامعه در جریان مشاجره دولت و بازار بر سر مالیات دهی یک نمونه از این ظلم های پنهان و تبعیض آشکار است، تبعیض آشکار طبقاتی در تعطیلی تهران و نوزده استان دیگر به خاطر گرمای هوا نمونه دیگر آن. در مورد اول عسگری رییس سازمان امور مالیاتی در انتقاد از واکنش اعتراضی و تمرد بازاریان نسبت به پرداخت مالیات می گوید: با وجود آنكه مشاغل و اصناف كشور حدود 30 درصد توليد ناخالص داخلي را به خود اختصاص داده‌اند،‌ ولي فقط شش درصد ماليات كشور را تامين مي‌كنند. اين در حالي است كه ديگر بخش‌ها از جمله بخش صنعت و معدن كه حدود 25 درصد توليد ناخالص داخلي را تشكيل مي‌دهد، ماليات بيش‌تري مي‌پردازد.

عسگری اضافه می کند: سهم بخش مشاغل و اصناف با وجود ظرفيت مالياتي بالايي كه دارند، پايين‌تر از بخش‌هاي ديگر است، به همين دليل امسال مقرر شده اين بخش حداقل به اندازه بخش حقوق‌بگيران يعني 9 درصد، ماليات بدهد و براي اجراي ‌عدالت مالياتي، امسال هم درصدد توافق و تفاهم با اصناف برآمديم .

 این سخنان اگر که سراپا دروغ و تحریف واقعیت نباشد به صریح ترین و روشن ترین شکلی ظلم آشکار طبقاتی را بازتاب می دهد. دولتی که با تزویر و نیرنگ به نام خدمت به اقشار محروم و مستضعف یه میدان آمده به اعتراف صریح مسوولان خودش از دارندگان درآمدهای بیشتر مالیات کمتر می گیرد و در عوض از حقوق بگیران که بخش مهمی از آنها با فقر و فلاکت دست و پنجه نرم می کنند سالهاست مالبات بیشتر می گیرد. این ظلم و بی عدالتی عریان  و مضاعف است که نظام مالیاتی بر جامعه ما تحمیل کرده است. دولت نه تنها سالهاست کارگران و زحمتکشان را به نام مالیات دوشیده و در عوض صاحبان ثروت ها و دارایی های بیشتر را از پرداخت مالیات معاف کرده که حتی در زمینه قدرت چانه زنی آنها نیز آشکارا تبعیض آمیز رفتار کرده است.  مشاجره اخیر بازار و دولت نشان داده است که برخلاف نهادهای شبه کارگری تحمیل شده به کارگران به عنوان نهادهای باصطلاح مدافع حقوق کارگران، اتحادیه و مجامع امور صنفی که با اعتصاب بازار تهران و فراخوان به اعتصاب در سایر شهرها در برابر دولت ایستاد، نه آلت دست صرف دولت که سخنگوی منافع بازار است. به عبارت دیگر کارگران وقتی یک سندیکا بخواهند تشکیل بدهند، فعالین شان را به هزار بهانه دستگیر می کنند؛ به دادگاه می کشند؛ زیر شکنجه می کشند؛ آنها را به اخراج  و گرسنگی محکوم می کنند و حتی وقتی این همه سرکوب کفاف نداد  و اراده فعالان کارگری را در دفاع از منابع صنفی هم طبقه ای هایشان درهم نشکست روز روشن به اعضای خانواده هایشان در مترو و خیابان حمله می کنند و آنها را مورد ضرب و شتم قرار می دهند. در عوض طبقه دارا اجازه دارد تشکل های صنفی حامی منافع خویش داشته باشد  و برای تامین منافع خود قدرت چانه زنی فراهم کند و حتی تمام قد جلوی دولت وحشی سرکوبگری مثل دولت احمدی نژاد بایستد. اشتباه نباید کرد. سخن بر سر نفی حق تشکل حتی حق تشکل طبقاتی صاحبان سرمایه و کارفرمایان نیست. زیرا با آن که سرمایه داران، کارفرمایان و کلا طبقه دارا تنها از منافع یک اقلیت بهره کش حمایت می کنند باز جامعه برخوردار از حق تشکل از جامعه توده وار بی سامان و فاقد هر نوع تشکل پیشرفته تر است و امکانات بیشتری برای دفاع از خود در برابر تعرض قدرت دارد. سخن بر سر این است  که دولت احمدی نژاد در همین مشاجره با بازارچهره اش به عنوان دشمن مکار اکثریت عظیم کارگران و زحمتکشان کشور رو شده است.  حالا دیگر روشن شده است که علت رفتن به سروقت بازار برای گرفتن مالیات هم این است که دیگر برای لایه های فقیر و زحمتکش جامعه و مزد و حقوق بگیران چیزی باقی نگذاشته اند که بخواهند بیش از این آنها مالیات بگیرند. هر چند تیغ جراحی اقتصاد ایران از طریق برچیدن یارانه ها و رها کردن قیمت ها اساسا برای شکافتن قلب همین لایه های فقیر و تهیدست طراحی شده است.

مورد دیگر به تصمیم دولت در تعطیلی دو روز به خاطر گرمای هوا برمی گردد. با کمال بی شرمی کارگران را در همین دو روز از سایر لایه ها و قشرهای اجتماعی جدا کرده اند و گفته اند که تعطیلی شامل آنها نمی شود. این فقط  یک بی عدالتی گستاخانه و بی شرمانه است. دولت سرکوبگر امنیتی / نظامی احمدی نژاد می پندارد که طبقه کارگر را چنان به خاک سیاه نشانده که دیگر هر بلایی به سرش بیاورد نای اعتراض برای این طبقه باقی نمانده است. این نوع تبعیض های آشکار اما از دید کارگران و نماینده های واقعی منافع صنفی، مدنی و اجتماعی اکثریت مرد و حقوق بگیران کشور پنهان نخواهد ماند. جنبش کارگری با گام های پیوسته اما آرام با وجود همه تبعض ها؛ حق کشی ها و ضعیف کشی های آشکار دولت به مبارزه خود ادامه خواهد داد و اکثریت عظیم مردم ایران دیر یا زود بساط این خودکامگی را با بی عدالتی های آشکار و پنهانش برخواهند چید

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: